"Covek duboko menja svoj prostorni okvir, snaznije i trajnije no ma koje drugo zivo bice... Pred njim se otvara buducnost i otkriva kriza koja je teze resiva od ijedne koju je ljudski rod imao pred sobom" (Word and Dibo, 1972).

Dejstvo coveka na svet prirode ispoljava se u njegovom menjanju. Posledice ovih aktivnosti poremetile su ravnotezu u odnosima covek - prirodna sredina i time ozbiljno ugrozile prirodne uslove zivota.
Gradovi se sve vise sire, sto uzrokuje poremecaje u kvalitetu zivotne sredine. Covek je, umesto da bolje upozna prirodu i zakone koji u njoj vladaju, poceo intenzivno da je degradira i zagadjuje. Pred njim se otvara buducnost i otkriva kriza koja je teze resiva od ijedne koju je ljudski rod imao pred sobom (Word,Dibo, 1972).
Danas sve aktuelnija potreba zivljenja na cistom vazduhu, u cistoj vodi, u prirodnim nedegradiranim predelima, uz otsustvo buke, postojala je i ranije. Ali, pod pretnjom nedostatka optimalne prirodne sredine, koja je danas ozbiljno ugrozena, ta se potreba pojavila kao novi cilj socijalnog i naucno-tehnickog razvoja.

Pored niza tehnickih mera, jedan od najvecih pomocnika u borbi sa stetnim gasovima, prasinom i cadji, a i dobar regulator razmene gasova su zelene povrsine, odnosno njihov najvazniji elemenat - vegetacija. Vegetacija ima vaznu ulogu, osim u prociscavanju gradskog vazduha od prasine i gasovai u regulisanju temperature i vlaznosti vazduha urbanih sredina. Zeleni zasadi pozitivno uticu na regulisanje rezima vetrova, pokazuju izrazito fitoncidno dejstvo, deluju na smanjenje buke... Vegetacija utice i na popravljanje kvaliteta zemljista. Treba svakako istaci izuzetnu psiholosku, kao i estetso-kompozicionu ulogu.

Razvoj coveka nemoguc je bez tesne veze s prirodom, gde se nista slucajno ne desava i gde sve posledice imaju svoj uzrok. Boravak u prirodi, pored pouka i saznanja, gradskog coveka rasterecuje i oslobadja "zagrljaja" civilizacije. Danas postoje provereni dokazi da zelene povrsine ­ od najmanjih i najjednostavnijih, kao sto su skverovi i drvoredi, do vrlo slozenih kao sto su parkovi i park-sume, zahvaljujuci svojim osnovnim elementima ­ biljkama, mogu u raznim pravcima da pozitivno deluju na sredinu naselja, poboljsavajuci kvalitet vazduha, vode, zemljista, a posebno uticuci na kvalitet arhitektonskih i urbanistickih resenja i sliku grada, a samim tim i na psihicki pozitivna stanja coveka, pobudjujuci prijatne dozivljaje u sagledavanju gradskog predela.

Lj.V.