|
 
|
|
SPOMENIK VRTNE UMETNOSTI |
 |
Zenski pravoslavni manastir Vaznesenje Gospodnje, na cijoj se teritoriji nalazi ovaj park, nalazi se na severnoj strani sredisnjeg dela Fruske Gore, na 186 m nadmorske visine, u dolini Kozarackog potoka. Sa istocne strane manastirski kompleks se granici sa prirodnom sumom kitnjaka i cera, a park je lociran na juznoj strani manastirskih konaka.
Prvi pouzdani podaci o nastanku manastira datiraju iz 1566. godine. tokom XVII veka bio je ostecen u austro-ugarskim ratovima (1683-95.) i napusten. Dozvolom patrijarha Arsenija III Carnojevica 1697. naselili su ga i obnovili prebegli monasi iz manastira Race na Drini. Privremenu drvenu crkvicu podigli su 1708. pored stare ostecene crkve. Izgradnja velike crkve (na mestu stare), koja i sada postoji, trajala je od 1732. - 1740. godine.Manastirski konaci podignuti su u periodu 1728 - 65. godine, a konacni izgled dobijaju nakon obnove 1893. |
| Sa juzne strane konaka nalazi se kapela okruzena parkom. Izgradjena je 1905. godine po projektu arhitekte Vlade Nikolica, na mestu stare kapele. park zauzima povrsinu oko pola hektara. Tacno vreme podizanja parka nije poznato, ali se predpostavlja da je to druga polovina XIX veka i da ga je podigao beocinski arhimandrit Dimitrije Brankovic.
Park je potpuno simetrican, pravilnog oblika, sa geometrijski trasiranim setnim stazama i njima odredjenim pravilnim zelenim povrsinama. Glavna staza se prostire kracom osom parka, od kapije do kapele na izdignutom platou. I po duzoj osi trasirana je staza, upravna na glavnu, a na mestu njihovog preseka, koji predstavlja i centar parka, nalazi se, na kruznom prosirenju, fontana sa vodoskokom i oko nje cetiri postamenta na kojima su se nalazile vaze sa cvecem. |
| Osim dve centralne, postoji i niz bocnih staza sa kruznim prosirenjima, sto doprinosi dinamici prostora i bogatstvu vizura na malom prostoru. Ovo ukazuje da je vrt bio projektovan od strane vrsnog strucnjaka i dobrog poznavaoca estetskih principa u projektovanju.
Sve staze su nasute rizlom i oivicene bordurama od nisko sisanog simsira, koje naglasavaju pravce pruzanja staza, oblikuju i definisu manje povrsine, sto je karakteristika klasicno projektovanih vrtova. Parkom dominiraju visoki cetinari, malo visokih liscara, a zbunaste vrste i niski liscari zastupljeni su u vecem broju. Dominantni polozaj na ulazu u park zauzima smrca, sredisnji plato oko fontane ukrasen je tisom, a posebnu privlacnost parku daju kapitalni primerci magnolija, izuzetno dekorativnih u vreme cvetanja. |
 |
|
Iako zasticen daleke 1975. godine i nesumljivo veoma velike vrednosti, park manastira Beocin ne odrzava se dovoljno. Usled toga, kao i velike starosti sadnica park podleze degradacionim procesima. Stanje u kojem se sada nalazi je alarmantno, pa je neophodno preduzeti hitne mere, kako bi se ocuvale preostale vrednosti.
Dr Ljiljana Vujkovic |
Copyright © 1998 Garden Biosan 1998 design by BIOdesign |